3 Step is een uitstekende opener van Turncoats (My Forlorn Wallet Records) van Cory Mon & the Starlight Gospel. Als een spaghettiwestern in de modder klinkt dat eerste nummer. Past helemaal bij de hoes. Daarna zet Cory Mon in Fever een stem op als Tom Waits en komt het niet meer goed op dit album. Het cowboysfeertje van de hoes keert slechts sporadisch terug. De band uit Utah kiest voor een funky afslag, maar dat blijkt een doodlopende weg. Dat ligt vooral aan Cory Mon wiens zang ronduit irritant is. Van diens aanstellerige meer…

Sometimes it’s hard to see / Even when it’s right at your feet / You’re alright, Yeah, you’re alright / Last night I saw the yellow moon, from the corner of my room / Hanging low in the autumn sky / I put on a Neil Young song, blew out the candles and I sang along / Hey-hey, my-my / Cause I’m alright, I’m alright. Dave Murphy begint zijn cd Yellow Moon (eigen beheer) met het prachtige I’m Alright, een nummer vol vertwijfeling, maar ook met het besef dat je er zelf iets van moet maken. Stumbling Towards Grace, is ook zo’n nummer waarop meer…

Marc Black woonde ooit in het huis van Tim Hardin in Woodstock. Een nieuwkomer is hij dus bepaald niet. Op Pictures Of The Highway (Suma Records) is dat te horen. Het album klinkt zelfverzekerd door de uiterst relaxte manier waarop er gemusiceerd wordt. Het eerste nummer Red Lite is een combinatie van wat late night jazz met americana die boeiender uitpakt dan je bij een dergelijke omschrijving zou verwachten. Ooh I Love My Coffee begint met een Cash-ritme, maar dat wordt vrijwel onmiddellijk omgebogen naar iets dat meer…

Rootsrocker Pete Sinjin uit Brooklyn reist op Better Angels Radio (Pirate Vinyl) van de westkust van Amerika naar de oostkust. Het is een reis vol verlangen naar vrijheid waarin een lichte vorm van melancholie niet valt te onderdrukken. Zoals in het liedje Broken Radios: Go ahead kid, if you think it’s worthwhile / Flip on the switch and try spinning the dial / The airwaves are dead, the stations are blocked / With mind numbling static / And talk talk talk… Het is een zoektocht naar rock-’n-roll op de radio. Oh, where did it go? / The station went fading out on the trail / Oh, where went the soul on those / Broken Radios…? Het is meer…

Hustla is een term die vooral door rappers wordt gebruikt. Een hustla is een drugsdealer, pooier of iemand die via andere illegale zaakjes aan zijn geld komt. Zo gevaarlijk als de naam doet vermoeden, zijn de Honky Tonk Hustlas niet. Op South Of Nashville (eigen beheer) staat weliswaar dat ze zelf My Worst Enemy zijn, maar op de Long Lonely Road die ze met South Of Nashville zijn begonnen leren we ze toch vooral kennen als een stel dat Drinkin’ With My Friends een uiterst aangenaam tijdverdrijf vindt. Ook op die manier meer…

Een stel jonge honden is het. Of nee, een stel jonge cats moet je ze eigenlijk noemen. Dat hebben rockabillies immers het liefst. Cat Canyon and the Captivators uit Chicago debuteren met de ep I’m Suspicious (eigen beheer). Ze argwanen alles en iedereen inclusief zichzelf. Maar de vrouwen natuurlijk nog het meest. Boze vrouwen die ze uitmaken voor luie donders, dat hebben mannen als Cat Canyon and the Captivators nou eenmaal nodig. Al was het maar om zich tegen af te kunnen zetten. Naggin’ Holiday, precies wat ze meer…

De altcountry van de eerste albums is op de achtergrond geraakt bij Jesse Sykes and the Sweet Hereafter. Op Marble Son (Fargo/Munich) wordt de lijn doorgetrokken die was ingezet met Like Love Lust & The Open Halls Of The Soul. Net als op dat vorige album gaat het hier om meeslepende psychedelische rock waarbij gitarist Phil Wandscher zeker zo’n grote rol speelt als de lispelende Jesse Sykes. Zijn repeterende gitaarmotieven vormen de basis van deze hallucinerende trip. Dit is muziek om in een donkere club wild met de meer…

Het zijn slechts vijf nummers in iets minder dan twintig minuten, maar daar weet Coke Hendry al wel zijn naam mee te vestigen. Bound For Glory (Silver Horse Music) biedt losjes gespeelde Texaanse countryrock met verhalende teksten. De jonge Hendry heeft een brutale ietwat hese stem waarmee hij zijn band lekker weet aan te sporen. In het hard rockende Train Song doet hij dat door even te fluiten. Op Gypsy Rings klinkt een uitgelaten schreeuw, terwijl de fiddle van Darcie Deaville toch al voor een almaar stijgende lijn zorgt. Het liedje is deels meer…

Natuurlijk is het best een aardig initiatief van het tv-programma De Wereld Draait Door om Nederlandse artiesten een kale cover te laten spelen, maar voor echte onopgesmukte rauwe uit het hart gespeelde muziek moet je toch echt dieper graven. En dan kom je bijvoorbeeld uit bij het kleine label Hill Country Records waarvoor Robert Earl Reed dit Carlene heeft gemaakt. Veel te rauw voor de massa, maar zoals dat gaat uiterst aanbevolen voor hen die wel de complete serie American Recordings van Johnny Cash in te kast hebben staan (dit in tegenstelling meer…