Pleased to meet me, you’re living all over me zingt Clint Maul in het nummer Only Crime. Dat zijn twee albumtitels in een zin. En wel van The Replacements en Dinosaur Jr. Maul laat geen onduidelijkheid bestaan over zijn invloeden. Know You Know (eigen beheer) is vooral een cd waar fans van Paul Westerberg veel plezier aan kunnen beleven. Want deze Clint Maul maakt ook gruizige rock en kan heel aardige liedjes schrijven. Dat vinden meer mensen, want David Barbe (Drive-By Truckers) en David Lowery (Cracker) produceerden het album. En zijn debuut meer…

Allereerst dit; verwar dit 44 Love niet met 44 Long. Die laatste band maakt uitstekende catchy rootspop en komt uit Portland, Oregon. Dit 44 Love komt uit Winston-Salem, North Carolina. En ze klinken nogal anders. The Road To Alabama (eigen beheer) is een beukende rit met stugge vering. Bassist Levi Ashby is de zanger van het stel en hij heeft zo’n typische rootsrockstem. Alsof hij teveel gerookt heeft. Maybe zou misschien wel van The Bottle Rockets kunnen zijn, maar is het dus niet. 44 Love, dat naast Ashby verder meer…

Patrick Crowson houdt het graag allemaal een beetje duister. Zijn teksten. Zijn muziek. Zijn personage. Dat draagt bij aan het mysterie. Crowson komt uit Brooklyn, New York, en de titel van zijn cd Finito La Comedia (eigen beheer) staat op de achterkant, niet op de cover. Op zijn website staan foto’s die de sfeer van Jack Kerouac of Robert Frank ademen. En helemaal bovenaan staat een quote van ene Em Camuoran, die klaarblijkelijk een recensie (5 stars) heeft geschreven. “Like a man, this record is measured by what it holds in not by what it gives away.” meer…

Het debuut van The Amboys vangt lekker energiek aan met The Right Track. De tempowisselingen, het gitaarwerk en de zang doen wel wat denken aan The Rave-Ups, een band die in 1985 het knappe Town + Country als eersteling afleverde. Everything Between The Moon And The Sun (eigen beheer) heet de cd van The Amboys uit Asbury Park, New Jersey. En het klinkt als een trein die door je huiskamer dondert, melden ze zelf op hun MySpace-pagina. Dat klopt aardig, want zelfs als ze een nummer rustig aanvangen, zoals Answer The Phone, Please meer…

Eric Holland is een Amerikaan die tegenwoordig in Mexico woont. Hij heeft Arizona verlaten voor het aan de kust gelegen San Carlos, Sonora. Als docent Engels gaf hij les aan immigranten en raakte steeds meer geïnteresseerd in de cultuur aan de andere kant van de grens. Borders, Battles & Beers (eigen beheer) is zijn derde cd met verkenningen van de Mexicaans-Amerikaanse cultuur. Fronteras, Batallas Y Cervezas heet de cd in het Spaans en bovendien heeft het nog de ondertitel Without Borders III/Sin Fronteras III. Natuurlijk meer…

De jonge multi-instrumentalist Dylan Charles nam zijn debuut Time For Breakfast (eigen beheer) op in de Wavelab-studio met producer Craig Schumacher. Daarmee verzekerde hij zich alvast van een uitstekend geluid. Opvallend is het toch wel dat de liedjes neigen naar ouderwetse stijlen, ook qua klankkleur. Niet een soort plaat die je direct verwacht van Schumacher, die bekend staat om zijn sprankelende produkties en moderne kijk op rootsmuziek. Dat betekent wel dat Dylan Charles eigenwijs genoeg was om zijn persoonlijke ideeën meer…

Dat Jodymoon al eens succesvol was tijdens de Grote Prijs van Nederland doet er eigenlijk totaal niet meer toe. Who Are You Now (Continental/Munich) is namelijk een album van internationale allure. En echt niet alleen door de inbreng van geluidsman Bryce Goggin (bekend van zijn werk met Antony and the Johnsons) die in New York de opnamen mixte. Het Maastrichtse duo Digna Janssen (zang, piano, Wurlitzer, percussie) en Johan Smeets (gitaren, piano, bas, percussie, trompet, zang) is het niveau van kinderachtige muziekprijzen meer…

Elliot Randall is een vaardig schrijver met een soepele stem en heeft ook nog eens de beschikking over een uitstekende band. Op het prima debuut Take The Fall vergeleek ik hem nog met Christopher Cross, misschien niet helemaal fair omdat veel rootsliefhebbers daardoor bij voorbaat zouden afhaken. Jammer dan, want daarmee misten ze wel een collectie knappe popsongs die blijven hangen. Die zijn wederom te vinden op Caffeine & Gasoline (eigen beheer), dat nog meer dan het debuut neigt naar het werk van Neal Casal. De licht golvende meer…

Het uit Boston afkomstige gezelschap The David Wax Museum heeft zich ten doel gesteld om oude Mexicaanse muziekvormen levend te houden. Carpenter Bird (eigen beheer) is een proeve van bekwaamheid. Die Mexicaanse invloeden worden samengevoegd met Amerikaanse folkrock tot een geluid dat ze zelf omschrijven als mexo-americana. Dat is heel wat anders dan tex-mex, dat helaas nogal eens is afgegleden naar platte feestmuziek. Daarvoor is The David Wax Museum te ambitieus. David Wax studeerde meer…

De titel Her Tattoos Could Sail Ships (Eclectone Records) is een strofe uit het liedje For Banjo Lisa Wherever You Are. Andere songtitels als Ballad Of The Tin Star Sisters of Last Of The Red-Hot Passionista Blues maken wel duidelijk dat Jim Walsh van The Mad Ripple niet om woorden verlegen zit. Zijn intelligente nummers doen niet onder voor het werk van Go-Betweens, met wie The Mad Ripple ook qua klank te vergelijken valt. Jim Walsh draait al een tijdje mee in Minneapolis, waar hij onlangs na een verblijf in Californië terugkeerde. Fijn, want meer…