Typisch Brits is dat toch, zingen over een zondag die te snel voorbij gaat. Het uit West-Sussex afkomstige Society doet het op Songs From The Brickhouse (eigen beheer). Een prettig soort melancholie door de lichte toon heeft het nummer waar dat op gebeurt. Die fijne samenzang van de Britten heeft ook iets herkenbaars. Daarin klinkt zoals zo vaak bij bands van de andere kant van het Kanaal iets door dat lijkt op Teenage Fanclub. Maar dat ze wel degelijk vooral beïnvloed zijn door Amerikaanse voorbeelden als The Band, Whiskeytown en meer…



Muziek zou je niet moeten beluisteren via gecomprimeerde mp3-bestanden uit kleine speakertjes die je in je oor moet stoppen, maar gewoon over een goede stereo-installatie. Aldus
Het is een interessante stelling die Kluun opwerpt in zijn essay God Is Gek – De Dictatuur Van Atheïsme. En hij heeft natuurlijk gelijk, geloven is allesbehalve hip. Daarom is het zo aardig om kennis te nemen van de muziek van A. Bogs, een New Yorker die zich daar helemaal niets van aantrekt. Mean Old World (eigen beheer) van
Randy Riviere komt uit de Amerikaanse staat Montana en verdiende de kost tot voor kort door zich in te zetten voor het in stand houden van natuurgebieden. Als bioloog was hij bijzonder succesvol, als musicus is hij ook niet slecht bezig. Hij maakt muziek onder de naam
Met een stem als een poor man’s Diamond – Neil dus – zingt
Met Amerikaans patriottisme heeft de in een stars-and-stripes-hoesje gestoken cd Ode To An American Urn (eigen beheer) van
Het is blijkbaar een buitengewoon ontspannen bezigheid, de lucifer ergens bijhouden en de boel in lichterlaaie zetten. Dat kan althans worden opgemaakt uit de ongedwongen sfeer van Burn The Whole Place Down (Fat Fox) van
De Amerikaanse droom, bestaat die nog? Dat vroeg
Het gaat vooral over reizen op Willows Motel (Rarebird Records) van de Canadees 