Waar: Thalia, Baarlo
Wanneer: 13 april 2013

Je moest er wel voor naar Baarlo, een dorp onder de rook van Venlo. En dat is ver vanuit de Randstad. Maar dan had je ook wat. Zo vaak gebeurt het immers niet dat Lieven Tavernier en Bruno Deneckere samen in Nederland acte de présence geven. In de charmante zaal Thalia, waar takken uit de hoeken van het plafond groeien en waar men ook meer…

Singer-songwriter Eric Devries organiseert al weer enige jaren -met succes- singer-songwriter-avonden in  het Nijmeegse Trianon. Eind 1011 is hij ook in Utrecht, in de Kargadoor, begonnen met het organiseren van dergelijke Ramble On-avonden. Twee keer per maand, op iedere eerste en derde vrijdag. Soms voor een handjevol mensen, soms met een behoorlijke opkomst. Zaterdag 5 april was het de beurt aan de jonge singer-songwriter Mariecke Borger. meer…

Foto’s: Jelmer de Haas

Oeh… wat gaat het hard met Phantom Limb sinds we hier in april de cd The Pines bespraken. De band uit Bristol deed op 4 juli een spetterende showcase in de, overigens maar ten dele gevulde, bovenzaal in Paradiso. Dit leidde tot een toevoeging aan het Lowlandsprogramma en daarna was het bingo! The Pines werd best verkopende cd op Lowlands, de plaat werd officieel uitgebracht in Nederland en nu volgt een korte Nederlandse clubtoer. Gisteren werd die geopend met een vlammend optreden in Tivoli/de Helling. meer…

Tekst: John Gjaltema, Peter Hageman
Foto’s: Peter Hageman

”De Amerikaanse eeuw is voorbij. Thank God!” Aan het woord is Dan Stuart. Met zijn Italiaanse band Sacri Cuori opende de tegenwoordig in Mexico levende oud-bandleider van Green On Red zaterdag TakeRoot. ”En dan nog wat, die term americana haat ik. Waar slaat dat op? Dat is toch bijna fascistisch, niet dan?” Kijk, dat zette de zaak direct op scherp in Groningen, waar we volgens de organisatie past, present and upcoming American music te zien zouden krijgen.

Dan Stuart is verleden, heden en toekomst! Met Green On Red heeft hij schitterende platen gemaakt die tijdloos zijn. Deze website leent zijn woorden Time ain’t nothing / When you’re young at heart / And your soul still burns als adagium. Toch was het meer…

De grootste letters op het affiche van de Rhythm & Blues Night waren dit jaar voor Pokey Lafarge. Diens stijlvolle uitdossing doemde de afgelopen weken overal op in het straatbeeld van Groningen. Geen rare keus, want de Amerikaan had met zijn vooroorlogse blues en country een half jaar eerder De Oosterpoort in Groningen veroverd tijdens TakeRoot. En toch ook wel een beetje een opmerkelijke keus, want Lafarge en zijn South City Three stonden niet in de grote zaal, maar in de foyer. Het geeft een beetje aan wat dit festival elk jaar zo leuk maakt. Geen pretenties, de muziek in de entreehal en foyer is net zo belangrijk als hetgeen zich afspeelt in de grote zaal.

Tekst: John Gjaltema
Foto’s: Gerrie van Barneveld

Pokey Lafarge was diep in de nacht een van de afsluiters. We sloegen zijn act over omdat op hetzelfde moment Ben Caplan and the Casual Smokers aantraden in de binnenzaal. En na diens bijzondere album In The Time Of Great Remembering waren we toch wel benieuwd hoe dat live zou klinken. De jonge Canadees met de imposante baard deed zijn mond open en onmiddellijk wisten de aanwezigen dat ze tot het laatst zouden blijven. Caplan had meer…

Tekst en foto: Gerrie van Barneveld

Na een plek als hoofdact op het Take Root festival van 2010 stond Wilco wederom op de planken van de Oosterpoort te Groningen. Nu met een volledige show van ruim twee uur. Scarlett O’ Hanno mocht de opening verzorgen. Op piano en gitaar probeerde zij met onder andere samples de zaal te veroveren. Het publiek reageerde er lauw op.
Jeff Tweedy en zijn mannen betraden kort daarna het podium, dat was versierd met lampen. Misschien om een huiskamersfeer te creëren. Dit lukte zeker met het gewaagde openingsnummer One Sunday Morning van het meer…

Het Roepaen podium in Ottersum is al een tijdje een bekende naam voor degenen die Americana een warm hart toedragen. Sinds een paar jaar organiseren men hier ook een heus festival. Dit jaar was Altcountry.nl er voor het eerst bij.

Maar wel te laat. Door file-oponthoud pakte ik alleen het laatste deel van het optreden van Anna Coogan mee. De afgestudeerde biologe liet zich begeleiden door een Italiaanse gitarist. Ik kreeg in elk geval een prachtige versie van The Wreck of the Edmund Fitzgerald (Gordon Lightfoot-cover) mee.

Roepean is een een kloostercomplex dat tegenwoordig een andere bestemming heeft. Het festival vindt plaats in de Kapel (denk Paradiso, maar iets langer en smaller, zonder bovenverdieping en veel lichter) en de Nightclub, een kleine donkere zaal. De optredende acts worden meer…

Gezien: Steve Earle in Paradiso
Tekst en foto: Peter Hageman

Pauze in Paradiso. Na een klein uur houdt Steve Earle het even voor gezien. Eega Allison Moorer heeft net vanuit haar tenen ‘A change is gonna come’ voor hun zoon gezongen. Hij is beneden terwijl boven meer…

Gezien: Avett Brothers in Paradiso
Tekst en foto: Peter Hageman

De mannen met de grijze korte koppies haar zitten rustig op het balkon en brommen tegen elkaar dat ze een mooi plekje hebben bemachtigd. Beneden wordt er meer…

Gerrie van Barneveld, die regelmatig foto’s maakt voor deze site, was aanwezig tijdens het concert van John Mellencamp in Den Haag. Hieronder zijn impressie in woord en beeld.

Een concert van John Mellencamp in Nederland is een bijzonderheid. Het is pakweg twintig jaar geleden dat hij voor het laatst in Nederland was. Het concert, voorafgegaan door een film over de cd No Better Than This, begint met Authority Song, waarna het eerste deel van de show meer…