4 Mei, 20 uur en het is stil in het Zonnehuis. Maar uit de kleedkamer klinken heldere uithalen van een vrouwenstem. Niemand had Gretchen Peters verteld dat het vandaag dodenherdenking is. De Amerikaanse stond gisteren nog in een rockclub in Duitsland en vanavond in het sfeervolle Zonnehuis waar de bezoekers op stoeltjes hebben plaatsgenomen.
Vorig jaar kwam haar album Dancing with the Beast uit waar ze op het Sugar Mountain festival ook al veel van speelde. En meer…

De naweeën van verkeerd voedsel, en vervolgens gaandeweg enig technisch gedoe ondervinden, het bleek uiteindelijk niet voldoende om Nicole Atkins uit haar evenwicht te brengen. De uit Neptune, New Jersey, afkomstige Atkins opende overigens unplugged, met Neptune City. En dat was zeker een mooie, intense opmaat voor een optreden dat ondanks de probleempjes zeer de moeite waard was.
Dit nadat overigens de tegenwoordig in Muscle Shoals, Al. residerende Caleb Elliott de goed gevulde Kantine van Walhalla (Champions League-avond, immers….) zijn debuutalbum Forever To Fademocht voorstellen. En dat ging Elliott prima af, hoewel de laatste twee songs -songs waarin hij ondersteuning verkreeg van Davey Horne (gitaar) én daarna ook nog van de ritmesectie meer…

Het zal ergens eind jaren tachtig geweest zijn: een optreden van de Paisley Undergroud- formatie Green On Red. Plaats van handeling: LantarenVenster te Rotterdam; op de oude locatie nog. Wat mij nog bijstaat is in ieder geval de zeer aanschouwelijke uitvoering van de song Pills & Booze. Met Dan Stuart in de hoofdrol. We zijn nu pakweg zo’n 30 jaar verder, en Dan Stuart is meer…

Er is eigenlijk al te veel gezegd en geschreven over de stem van Colter Wall. Geen gesprek, recensie of aankondiging over de Canadees gaat voorbij zonder een referentie aan zijn bariton. Het gaat er eigenlijk altijd over hoe bijzonder het is dat een 23-jarige prairiezoon zo oprecht als een gepokte en gemazelde outlaw-ster uit de jaren ‘60 kan klinken. meer…

De op het hoogste niveau acterende Brabantse voetbalclubs hadden allen al gespeeld en kenden zeker geen succesvolle speelronde: één schamel punt op zes. Alle reden om zondagmiddag het eventuele chagrijn weg te laten vloeien door de CD- presentatie van Mercy John bij te wonen in Paradox, Tilburg. Tenminste: voor die voetballiefhebbers die tevens goede muziek adoreren. Er was wel andere concurrentie: het vroege, overheerlijke voorjaarszonnetje. Toch had er zo’n 70 man de weg naar Paradox weten te vinden. En die werden niet teleurgesteld.

Na een fijn opwarmend halfuurtje van Mick Stender (met Vincent Kuijpers), trapten Mercy John & zijn kompanen zo rond kwart voor vier stevig & fier af met twee songs van het vrijdag meer…

Het was, denk ik, afgelopen vrijdag in Paradiso voor het eerst dat Christian Kjellvander in Nederland optrad met een band. Eerder was ik wel al eerder bij  een bandoptreden, maar daar moest ik voor naar Keulen (met mijn vrouw, onder het voorwendsel van een stedentrip. “Hé, er speelt vanavond een leuk bandje in een café hier maar 4 km vandaan.”).
Als je Kjellvander op Instagram volgt kan je zien dat meer…

De weg naar het debuutalbum Half Mile Harvest was lang en begon alweer zo’n twaalf jaar geleden in de straten van Melbourne, Australië. Al ‘buskend’ vergaarden de gebroeders Samuel en Joshua Teskey daar de nodige ervaring. Met Liam Gough (drums) en Brendon Love (bass) vonden de Teskey’s kort daarna de gewenste ritmesectie. The Teskey Brothers waren daarmee een feit. Veel spelen, veel schaven meer…

Wie: Durand Jones & the Indications
Waar: Tolhuistuin, Amsterdam
Wanneer: 25 januari

“Dit is het allereerste nummer dat we ooit samen speelden”, zegt een bezwete en gelukkige Durand Jones. Het is de aankondiging van Giving Up. De setlist, inclusief toegiften, is meer…

Zitten op een bankje in de tuin met een kop koffie en niets anders doen dan kijken hoe de kraaien en de honden elkaar uitdagen. Een ideaal begin van de dag aldus Nathan Bell. Bell is een aantal jaren uit de muziek geweest maar pakte in 2007  de draad  op en staat vanavond in de kelder van het Amsterdamse Q-Factory. Voor het optreden loopt hij rustig door de zaal en schudt de handen van de trouwe volgers, een heerlijk relaxte sfeer vanavond bij het laatste optreden van zijn tour.
The Family Man Tour, zoals ook te lezen is op zijn gitaarband.
Bell schreef op zijn albums al veel over het leed en het onrecht in de wereld, maar vond het tijd worden om het onderwerp van zijn laatste album wat dichter bij huis te zoeken. Bij zijn familie en zijn naasten. Zo vertelt hij het verhaal meer…

Wat is americana? Father John Misty (foto onder) stelde de vraag tijdens zijn optreden op festival TakeRoot in Groningen. Hij wist het antwoord ook wel. ,,Americana is muziek die wordt gemaakt door Amerikanen waar ze alleen in Europa naar luisteren.’’

Met bijna 3000 bezoekers was het festival in De Oosterpoort zo goed als uitverkocht. De americana had er vele gezichten. Ga maar na, het contrast tussen meer…