De titel Glad You Made It (State Fair Records) staat op de achterkant. Dan valt het nog mee dat de naam van de artiest Joshua Ray Walker tenminste op de cover staat, want al die hoezen zonder letters blijven toch een rare trend. Een jaar na Wish You Were Here heeft de Texaan weer tien nummers in petto over karakters die het hoofd boven water trachten te houden in de harde Amerikaanse maatschappij. Walker gooit feiten en fictie door elkaar in zijn liedjes en volgens hem zit er ook altijd wel iets van hemzelf in de personages die hij een stem geeft. En ook al meer…

Een plak vinyl van Rip It Up, Enterprises Ltd. uit Amerika met de aanbeveling Play It Loud! Onnodig; ook zonder die oproep gaat dat als vanzelf. The Last Drag (Black Wyatt Records) van Tyler Keith is een heerlijke elpee vol Beat Temptation waaraan je je wel moet overgeven. Have You Ever Gone Insane? vragen Keith (zang, gitaren, bas, orgel) en Bronson Tew (drums, bas, zang). Nou, eh, dat was al weer een tijdje geleden. Maar, eh, bedankt, want met deze muziek lukt het weer. Een piepende sax, gitaarriffje, murmelende zang, dit is garagerock met soul. Maar meer…

Het zijn prachtige tijden voor de liefhebbers van Gillian Welch. Amper negen weken geleden verscheen de eerste set niet eerder uitgebrachte liedjes (recensie), en nu al ligt Boots No. 2, The Lost Songs, vol. 2 (Acony Records) in de spreekwoordelijke winkel. Ze komen uit dezelfde sessie in december 2002, opgenomen met levenspartner/gitarist Dave Rawlings en ademen dan ook dezelfde sfeer uit. Ook weer mooi, maar bij beluistering net niet van het niveau van vol. 1. En dat zit ‘m ook met name in het feit dat er minder meer…

En daar is ineens een verrassingsalbum van de Drive-By Truckers, slechts negen maanden na het uitbrengen van The Unraveling. Tsja, je moet wat als de optredens wegvallen. Bovendien is er voldoende in de wereld aan de hand om je over op te winden. En dat doen Mike Cooley en Patterson Hood. Overigens waren zeven van de negen liedjes op dit The New OK al opgenomen tijdens dezelfde sessies als van The Unraveling en zijn er dus slechts twee echt nieuw. Dat zijn Watching The Orange Clouds, dat Hood schreef in het weekend na meer…

Op het in 2002 verschenen Redemption deed Scott McClatchy al eens een cover van The Weight. Deze keer is van Robbie Robertson Ophelia aan de beurt. De muziek van The Band past uitstekend bij de andere nummers op Six Of One (Lightning In A Bottle). Daar staan vijf eigen liedjes op van McClatchy, zes covers en een variatie op het door Stephen Stills geschreven Suite: Judy Blue Eyes dat in dit geval Suite: Laura Blue Eyes heet. De plaat vangt aan met het uitgelaten Springsteenachtige Rock And Roll Romeo. Inclusief blazers. Zijn vorige plaat A Dark Rage is al tien jaar meer…

De titel What Is There (New West Records/PIAS) is niet een vraag, er staat althans geen vraagteken achter die drie woorden. Toch zullen we hem als zodanig op moeten vatten. Wat valt er te halen op dit nieuwe album van Delta Spirit? Het is de vijfde van de band die in het zuiden van Californië begon, maar waarvan de leden inmiddels naar overal en nergens zijn uitgewaaierd. De laatste plaat dateert van zes jaar geleden. In de tussentijd was het gezicht van de band Matthew Logan Vasquez vooral solo actief. What Is There is het geluid van meer…

Over Waylon Payne en zijn album Blue Eyes, the Harlot, the Queer, the Pusher & Me (Carnival Recording Company/Empire) valt veel te vertellen. Allereerst over Payne. Hij is de zoon van Jody Payne, jarenlang gitarist in de band van Willie Nelson, en van zangeres Sammi Smith, die in 1971 een kneiterdikke hit had met Help Me Make It Through The Night. Omdat zijn ouders altijd op tournee waren werd hij opgevoed door een streng gelovige oom en tante. Die braken echter met hem toen hij op zijn 18^de uit de kast kwam en bovendien een sterke voorliefde voor drank en meer…

Gasten uit Estland verwelkomen we hier niet zo dikwijls op deze site. Twee jaar geleden noemden we in het verslag van het Amsterdamse festival Once In A Blue Moon bassiste Mai Leisz, die op het podium stond als een van de begeleiders van David Crosby. Maar verder? Met Horse (Wharf Cat Records/Konkurrent) van Holy Motors hebben we een band uit Estland die we hartelijk welkom heten. Want die plaat biedt donkere twang met een zangeres die nog maar 22 is. Deze Eliann Tulve zingt met het hoofd in de bewolking. Denk aan Hope Sandoval van Mazzy Star meer…

Another year, another Will Johnson record. Daarmee zou een recensie eigenlijk kunnen volstaan. De kenners weten dan genoeg. Will Johnson, de singer-songwriter uit het Texaanse Austin, levert namelijk altijd kwaliteit. Zo ook deze keer met El Capitan (eigen beheer). Wat wel anders is ten opzichte van eerder plaatwerk, is dat de liedjes op deze nieuwe schijf een stuk ingetogener zijn. En akoestisch. Dat heeft ook te maken met de tijd waarin we leven. De songs werden coronaproof in drie dagen op genomen in de Ramble Creek Recording Studio van producer/toetsenist meer…

Een fijne popplaat met een ongedwongen karakter, gemaakt volgens het principe do it yourself. Dat is Wide Wild Acres (Center Cut Records) van Fritz Hutchison uit Kansas City, Missouri. Een slaggitaartje dat langs een melancholische melodie krult, daarmee begint het album. En na Stationary wordt een liedje opgebouwd met drums in marstempo, maar daarbij heeft Police Dogs ook een lekker losse soulsignatuur. Op Powder Blue moet je denken aan Josh en Josh. Ritter en Rouse. Hutchison speelde de meeste instrumenten zelf. Als meer…