Alles is groen en glooiend aan Places (eigen beheer) van James Justin & Co., een trio uit Richmond, Virginia. Het album is de weerslag van de vele reizen door Amerika. De rollende heuvels tussen de steden brengen niets dan groen. James Justin Burke (gitaar, zang), Tom Propst (bas, zang) en Bailey Horsley (banjo, zang) brengen vloeiende samenzang die als een rivier door het landschap meandert. Het is het Amerika dat we kennen van softe psychedelica eind jaren zestig. Het is het Amerika waar een regenboog de omgeving in het allermooiste licht zet. Het is meer…



Wie Phantom Limb inmiddels heeft grijsgedraaid, moet nu maar eens de aandacht verleggen naar
Platenmaatschappij RCA contracteerde in 1956 de pas 15-jarige
Na de new wave rockabilly van het titelnummer Working Girls Guitar (Bloodshot Records/Bertus) en Little But I’m Loud roetsjt
Voor vernieuwing moet je niet zijn bij
Met de strofe the sky is smiling and so am I valt 
Op zaterdag 22 december zal in Underground in Lelystad voor de derde maal het Stille Nacht festival georganiseerd worden. En ze hebben daar een prachtige line-up voor bij elkaar gekregen: Mark Lanegan, Neil Halstead (ex Mojave 3), Man From The South, Tangarine, Case Mayfield, Anne Soldaat, Douwe Bob (winnaar beste singer-songwriter van Nederland), Yori Swart en Broeder Dieleman. Kaarten kosten 24 euro en zijn verkrijgbaar via de website van
De Brabantse Amsterdammer
Lilly Hiatt is de dochter van John Hiatt. Dat is zo’n feitje waardoor haar naam wel zal blijven hangen. Let Down (Normaltown Records) is het debuut van
Traveling Alone (Yep Roc/Munich) heet het nieuwste album van
De Amerikaanse singer-songwriter
Met Easy Riders Van De Peel beschrijft 
De Canadese band
Alsof The Posies op het podium staan en de stroom is uitgevallen, zo ongeveer klinkt
Er zijn een aantal redenen waarom een plaat op deze site een waardering van 3 sterren kan krijgen: 1)´t is een leuke plaat, maar verder niet zo heel bijzonder, 2)´t is een bijzonder project maar de uitvoering is niet helemaal geslaagd of 3)´t is een plaat waarop de oninteressante nummers in evenwicht zijn met het aantal wel interessante nummers. Songs For The Coming Home (eigen beheer) van de Welshe singer-songwriter
Zei iemand hier laatst niet dat de mooie releases je om de oren vliegen? Nou, ik kan er niks aan doen, maar ik heb er weer eentje die een greep naar de portemonnaie rechtvaardigt. Moet je wel van een beetje stevige altcountry houden. Catch The Presidents is het tweede album van
Zo’n geweldige tekstuele vondst als If I Said You Had A Beautiful Body Would You Hold It Against Me staat er niet op Driven Back (eigen beheer) van
The Civil Wars zijn in oorlog en het is maar de vraag of we daar nog iets van kunnen verwachten. Geen nood, want hier zijn
Women & Work (Ato Records/Loose/Munich) is het eerste album van
De stroom aan releases is echt niet bij te houden. Terwijl er alweer een nieuwe liveplaat ligt van 
De Schotse singer-songwriter
Home Sweet Home (eigen beheer) blijkt niet ergens in een van de zuidelijke staten van Amerika te zijn, wat je uit het tafereel op de hoesfoto zou kunnen opmaken. Ook niet in Oklahoma trouwens, waar de muziekscene zichzelf omschrijft als red dirt music. Tsja, die bosjes van die foto kun je natuurlijk overal aantreffen. Maar om daar een bankstel in te zetten, dat zie je toch vooral in Amerika. Meestal gaat het dan om schimmelende exemplaren met kapotte veren en gaten in de stof, maar
Het is tekenend dat
De vocalen van
Neil Young is een fan van
Ryan Adams is nog niet dood (hoewel hij sedert Heartbreaker geen enkel echt goed album meer heeft gemaakt), maar zijn opvolgers staan al klaar. John Fullbright, Caleb Groh en
Schreef ik twee jaar geleden in de recensie van de debuutplaat van Sleepwater dat zij nog niet over een website beschikten, zanger/gitarist Ad Opstals mailde mij onlangs dat die 