Met slechts een elektrische gitaar als strijdmakker gaat Chris Good op A Good Year (eigen beheer) tekeer tegen asociale weggebruikers in SUV’s, machtige casino’s en de Amerikaanse maatschappij die het gebruik en produktie van clusterbommen blijkbaar heel normaal vindt. En nog zo het een en ander. Chris Good is boos over zoveel domheid. Gelukkig verliest hij zelfs in teksten vol bijtend sarcasme niet zijn humor. Dat blijkt wel uit een songtitel als Ten Minutes Of Bullshit. In Short People Against The War doet hij meer…
Stilzitten is er niet bij voor Ad van Meurs. Nog niet zo lang geleden verscheen het vierde en laatste album van No Blues, het internationale gezelschap met Van Meurs dat Amerikaanse folk en blues met Arabische muziek mengt, en nu ligt er al weer een nieuw album van zijn alter ego 
De muzikale carrière van Dave Mason begint in 1966 als roadie voor The Spencer Davis Group. Een kleine tien jaar later zal Mason in Amerika zijn grootste successen als solo-artiest vieren. Ergens daar tussenin bereikt Dave Mason de zanger en gitarist zijn grootste artistieke piek: Alone Together. In april 1967 promoveert de multi-instrumentalist Mason van de Spencer Davis Group naar Traffic, met wie hij twee reguliere – en legendarische – albums maakt. Vanwege muzikale meningsverschillen met Steve Winwood stapt Mason in de herfst van 1968 uit Traffic, waarna hij weer in Amerika opduikt 
Een intrigerende hoes. Is de vervaarlijke man van middelbare leeftijd Nicole Atkins’ lover of haar vader? Eerlijk gezegd zou ik het graag willen weten, juist omdat Nicole Atkins’ ruige rock evenzeer intrigerend als gevaarlijk is. Tjonge, wat gaat deze dame tekeer op dit schitterende, rauwe, luide album. Spannender dan Neko Case, Jenny Lewis, Maria McKee en Kristi Rose bij elkaar – en in het kwadraat. Het beukt, rockt en twangt zonder in countrypunk-clichés te vervallen. Eerder is dit spunky rock vanuit de goot; een doorkijkje naar de onderkant van de maatschappij. 
Zet maar naast de cd’s van Sam Baker, dit Black Crow Blue (An American Album) (Stone Barn Records) van 
De tempoversnellingen op Gotta Make It hebben een frisheid van de betere Engelse hitparadepop uit de jaren zeventig. Maar de singles uit die tijd hadden toch echt niet ook nog eens een mondharmonica als uit een western, alternatieve gitaren en ook nog eens een accordeonsausje. You Yeah Smokin’ Hot (Frogville Records) is dan ook een bijzonder plaatje van labeleigenaar 
Lee Miles
Driestemmige vocalen en een glansrol voor de steelgitaar, dat is in het kort waar 
Hij is een van de werkelijk groten van de americana. Buddy Miller is min of meer de verpersoonlijking van de midden jaren negentig herwaardering van de rootsmuziek. Your Love And Other Lies uit 1995 bleek een iconisch debuut van een even iconische singer-songwriter annex gitarist. Inmiddels is Miller een gearriveerde en hogelijk gewaardeerde musicus, niet in de laatste plaats vanwege zijn medewerking aan Robert Plants prachtige Band Of Joy. Terecht acht Miller de tijd rijp voor dit bijzonder ambitieuze project; Majestic Silver Strings 
Net als Deer Tick komen 
JD McPherson
Nadat Jessica Lovell ging trouwen en The Lovell Sisters verleden tijd waren, besloten haar jongere zussen Rebecca en Megan door te gaan als 
Allereerst even aandacht voor de fraaie albumtitels van het Deense 
Manstein is een samenwerkingsverband tussen
Ze vernoemen zich weliswaar naar de Hebreeuwse stad Jericho, maar de vier komen toch echt uit Toronto, Canada. In 1970 komen de reeds ervaren musici bij elkaar – Fred Keeler (zang, gitaar), Denny Gerrard (bas), Gord Fleming (orgel, piano) en Frank De Felice (drums) – en worden al snel in de gelegenheid gesteld om met Todd Rudgren als producer een album op te nemen in de New Yorkse Bearsville Sound Studio. Toevallig is Rundgren op dat moment ook het derde Band-album Stage Fright aan het produceren, waardoor The Band een sterke invloed 
Het is geen alt.country, het is geen americana, het is gewoon wonderschone lofi-pop met scherpe randjes en tal van invloeden: Reed, Bowie, Sparklehorse, country noir, Twin Peaks en het beeldende van soundtracks. 
Met de toevoeging van 
Wie 
Hup, daar gaan we weer: heerlijk zwabberende rock-‘n-roll vermengd met zuigende southern rock. Blues, soul, slidegitaren en Hammond-scheuten komen tezamen op Different Kind Of Light (Blue Rose/Sonic Rendezvous) van 
Jeff Byrd & Dirty Finch
Als een ware prins heerst Will Oldham al vanaf de begin jaren negentig soeverein over de muziekstroming die americana heet. Oldham, geboren in 1970 in Louisville, Kentucky, is een briljante singer-songwriter met een complexe persoonlijkheid en een bijna mystieke dwang om zich achter alter ego’s te verschuilen. Palace Brothers, Palace, Palace Music, Little Willy Bulgakow, Pushkin Will en sinds 1998 achter de ridicule naam – Oldhams eigen woorden – Bonnie ‘Prince’ Billy, een vreemde samentrekking van de achttiende-eeuwse Britse troonpretendent 
Het is mooi dat middels deze Europese release de muziek van Murder voor ons eenvoudig toegankelijk wordt gemaakt. De muziek van Murder past namelijk prima in de heersende wave van indiebands die een flinke dosis antieke folk in hun muziek stoppen, denk Mumford And Sons, The Low Anthem en Bon Iver. In die hoek bevindt zich ook de kalme, introspectieve indiefolk van Murder, een duo bestaande uit Anders Mathiasen en Jacob Bellens en afkomstig uit Denemarken. Gospel Of Man (Good Records) is hun twee cd en het is een pareltje van 
Op de in 1998 verschenen dubbel-cd Fantastic Voyage liep 
Er gingen heel wat draaibeurten aan vooraf totdat eindelijk de naam me te binnen schoot waar ik steeds naar had gezocht. Solstice (eigen beheer) van de uit Florida afkomstige 
Nadat onlangs Bob Wills onder de aandacht werd gebracht door Hot Club Of Cowtown, wordt nu een andere pionier van de western swing voorgesteld door een enthousiaste groep Texanen. 
The Big To-Do is nog maar net een jaar oud en nu ligt de opvolger alweer in de winkel. Drive-By Truckers gaan door een productieve fase. En meer nog: ook door een creatieve fase, want Go-Go Boots (ATO Records/PIAS) is gewoon weer – het begint eentonig te worden – een geweldig album. De optredens die de band in 2010 in Nederland gaf, lieten een organischer, countryesker geluid horen dan de overweldigendere eerdere shows. Misschien wel omdat de Truckers nu een vaste organist en extra gitarist (en pedal steel-speler) in de gelederen 
Ze noemen het lavalamp-country in Portland, Oregon, en dan hebben ze het over al die bands uit die Amerikaanse stad die muziek maken die is verwant aan de vrijgevochten country van eind jaren zestig, begin jaren zeventig. 
Dat jazz en americana uitstekend samengaan is al meer dan eens bewezen. Vrij recent nog door Peter Gallway en onze eigen Bart de Win. De in Michigan opgegroeide Charles Danek laat als 