Rice Moorehead is bassist bij de nog immer actieve cowpunkers Hickoids. Liefhebbers van dat genre wacht een geweldige verrassing op You Make Me Feel… (ARR), want niemand minder dan Texacala Jones maakt haar opwachting op dit album. Ze gromt en gorgelt er lustig op los alsof het nog steeds 1984 is op het helemaal voor haar gevormde Tex Pants. Rice Moorehead is een interessante gast die opgroeide in Knoxville, Tennessee, en na onder meer met Scott Miller te hebben gespeeld naar Austin, Texas, is vertrokken. Als Amberjack Rice meer…
Het Duitse 
Grant-Lee Phillips heeft als solo-artiest nooit teweeg kunnen brengen wat hij op beperkte schaal met zijn band Grant Lee Buffalo toch wel wist te bewerkstelligen. Het geluid van zijn band in de jaren negentig varieerde van fuzzy naar door country geïnspireerde alternatieve rock waarmee hij een kleine schare 
Op Ocho (eigen beheer) horen we een andere 
In April 1967 begint Bob Dylan met de leden van The Band in de kelder van het grote roze huis in Woodstock, New York aan de sessies van wat later The Basement Tapes zullen heten. In dat najaar al duiken de tapes en acetaten op in Londen en neemt de incrowd opgewonden kennis van de rammelende country- en folkliedjes. Dylans gewiekste manager, Albert Grossman, doet er nog een schepje bovenop, reist naar Londen en leurt met de songs bij Britse popartiesten en bands onder wie Julie Driscoll en Brian Auger (‘This Wheel’s On Fire’) en 
Bill Chambers
Verontrustend en zoet-zalvend tegelijk, die typeringen komen bij me op bij beluistering van 
De Canadees Dave McCann zakte voor de opnamen van zijn vierde cd af naar Nashville. Naar het oosten van die stad natuurlijk, want daar is het alternatieve deel van de bevolking te vinden. Will Kimbrough bijvoorbeeld, die Dixiebluebird (Old Man River Music) produceerde. Hij deed dat met oude analoge apparatuur afkomstig uit Criteria Studios in Miami, Florida, waarop in de jaren zeventig muziek van Crosby, Stills and Nash, Eagles, Eric Clapton en andere grootheden uit die tijd werd vastgelegd. 
Even dit nog. Ik besef dat Before The Frost… (Silver Arrow) al koud al half jaar in de winkels ligt, maar aangezien we hier op Altcountry vanwege een onwillige distributeur nog geen aandacht besteed hebben aan dit ijzersterke countryboogie-album dan nu toch even dit: schitterende plaat en een glorieuze comeback voor Chris en Rich Robinson. Op Before The Frost… spelen ze zich weer helemaal in de kijker met tijd- en tomeloze groove-rock. Fantastische songs, geweldige atmosfeer in Levon Helms studio. Perzische tapijten op de vloer, wierook in de fik, 
Ergens tussen Mazzy Star en Mark Lanegan’s Screaming Trees moet ruimte zijn voor iets bijzonders met kenmerken van beide bands, zo moet Alexander Holt Iglehart hebben gedacht. Hij maakt het helemaal waar op After All (Borderlord Records) van 
De voddenman strikes again. Drie jaar geleden wist Mats Nilsson, alias Rag-And-Bone, te imponeren met een album met folky rootssongs. Novice Pioneer (
Gisteren, op 18 januari, is Kate McGarrigle tengevolge van kanker overleden. De Canadese Kate McGarrigle vormde samen met haar 
Bijna afgestudeerd doctorandus in de communicatie en lofi-troubadour ineen, Andrew Vincent benadert de luisteraar op Rotten Pear (
The Naptime Shake
Heeft Portugal een Sin City? Die vraag dient zich aan met Portuguese Murder Ballads (eigen beheer) van de band 
Nummers van zoete, tedere droefheid, dat is wat 
Een trip van zijn woonplaats Washington, DC naar New York doet de 17-jarige Nils Lofgren beseffen dat zijn toekomst in de rock-‘n-roll ligt. Zijn eerste opnamen komen al datzelfde jaar – 1968 – als singles uit onder de naam Paul Dowell & The Dolphin, welke band zijn naam later wijzigt in Grin. In Grin – Nils Lofgren (zang, gitaar, toetsen), Bob Berberich (drums, zang), George Daly (bas) komen Lofgrens belangrijkste invloeden samen: de melodieën van The Beatles en het gitaargeweld van Jimi HendrIx. Niemand minder dan Neil Young is 
Voor de derde keer behandelt de Amerikaan 
Toen Jerusha en Jeremy Robinson in 2002 trouwden, besloten ze ook maar meteen een muzikaal huwelijk aan te gaan. Het resultaat van deze vruchtbare samenwerking is de formatie 
De naam 
De 
Leuk is dat toch, de nogal uiteenlopende meningen over 
Al in 1968 hebben Michael Brewer en Tom Shipley het na een lp voor A&M gezien in Californië. Ze keren terug naar hun wortels, keren terug naar the heartland – en vestigen zich in Kansas City, Kansas. Ze bereizen het platteland en doen kleinschalige optredens, maar tekenen vervolgens wel weer een contract met het New Yorkse Kama Sutra-label. Wonderlijk genoeg koppelt het label Brewer & Shipley aan Westcoast-producer Nick Gravenites, en dus neemt het duo hun debuut voor Kama Sutra op in San Francisco, Californië. 
Starts With An A
Een nieuwe plaat van 
In 1992 maakte 
The Boat Ashore (eigen beheer) van 
Fan-tas-tisch. Ik geef toe, ik ben in een bespiegelende bui die me terugvoert naar de jaren zeventig. Het volmaakte gezelschap daarbij zijn de 
Artiesten uit Scandinavië zijn meesters in het kopiëren. Meer dan eens weten ze ons compleet te verrassen met platen die uit een ander tijdperk lijken te komen. Prachtige westcoastprodukties of knappe altcountry, het lijkt wel of die bands uit Zweden, Noorwegen, Finland en Denemarken altijd alles goed doen. Hoe zit dat met 
