Peter Mulvey leest op Letters From A Flying Machine (Signature Sounds/Munich) enkele brieven voor die hij heeft geschreven aan een neefje. Dat pakt niet erg gelukkig uit. De verhaaltjes, met op de achtergrond het geruis zoals dat altijd in een vliegtuig is te horen, zijn niet al te bijzonder. Verbazing over alledaagse dingen. Inleving in de gedachtenwereld van een kind, het zijn kleine vertellingen die het neefje wat levenswijsheid moeten bijbrengen. En misschien volwassenen ook wel. Oom Peter is heel sympathiek, maar meer…
Het titelnummer is van Townes Van Zandt, verder staan er op Ain’t Leavin’ Your Love (Sleeping Trout Music) eigen nummers van 
Laten we het jaar maar eens direct beginnen met een geweldige plaat. Lakeside Sessions (eigen beheer) van 
Velen, velen hebben de songs van Fred Neil gecoverd. Sommigen zijn er zelfs beroemd mee geworden en worden geassocieerd met die ene, geleende song, met als hinderlijk effect dat de schepper van het lied in kwestie nogal genegeerd is gebleven. Het is de tragiek van Fred Neil, die zijn compositie ‘Everybody’s Talkin’’ toegeëigend zag worden door Harry Nilsson en zijn ‘The Dolphins’ door Tim Buckley. Andere Neil-songs als ‘I’ve Got A Secret’, ‘That’s The Bag I’m In’ en ‘Ba-De-Da’ zijn respectievelijk opgenomen door uiteenlopende zangers als 
Tom Ovans
De titel The Things We Left Behind (Continental Song City/Munich) zou zomaar voor een misverstand kunnen zorgen. Zeker omdat het hier een dubbel-cd betreft. Maar nee, dit zijn geen restjes die zijn blijven liggen. Al bijna dertig jaar is 
Muswell Hillbillies kenmerkt een nieuwe fase in de ontwikkeling van The Kinks. In 1970 tekent de band een platencontract met het Amerikaanse RCA Victor, waardoor de blik ferm gericht is op succes in The States – een nieuwe kans nadat de band vanaf 1965 aldaar op de zwarte lijst terecht gekomen was. Maar Ray Davies is niet van plan RCA hitsingles te geven; voor het nieuwe album componeert Davies expres geen single-kandidaat. Wel herbezoekt Davies het Londen van zijn jeugd – beschrijft de onttakeling van de Noord-Londense wijk Muswell Hill 
Zo vlak voor het einde van het jaar verschijnt er nog een pareltje op het gebied van de americana. The Devil Dancing (Peapod Recordings) is het tweede album van Brown Bird, een eigenzinnige formatie die grossiert in verfijnde, donkere en bluesy folkliedjes met een Oost-Europese inslag. Het creatieve brein achter Brown Bird is zanger/gitarist David Lamb. Lamb is niet alleen een talentvol liedjesschrijver, maar is tevens behept met een fluweelzachte fluisterstem. Ging hij op voorganger At the Bottom of the Sea nog veelal 
Enige jaren geleden mocht ik een cd van ene Patrick Brickel bespreken. De tip kwam als ik me goed herinner van een verkoper van Velvet te Rotterdam. De cd, Songs From The Pink Sofa geheten, kon mij wel bekoren. Niet dat de ik meteen weg was van de stem van Brickel, maar over het geheel genomen sta ik ook nu nog achter de indertijd afgegeven score -toen nog met paarden, dan wel veulens- van 3 ½. In de tussenliggende jaren wijzigde de ingezetene van Iowa zijn achternaam van Brickel in Bloom; dat lag beter in 
Vader Mose Allison speelt piano op de uitvoering van zijn nummer Monsters Of The Id door dochter 
Zin voor avontuur kun je 
Donkerbruine zachtmoedigheid voor koffiehuizen, dat is in het kort wat 
Het bijgevoegde schrijven van de platenmaatschappij had niet direct voor enthousiasme gezorgd. Immers, voor pop/rock met een twist en jazz- en latininvloeden is dit nou niet direct de site. Maar het beluisteren van Another Profile (Excelsior Recordings/V2) van Kartasan zorgde wel degelijk 
Die bibber in de stem van 
You just can’t live in Texas, if you don’t have a lot of soul. Of terwijl, hoe staat het met de erfenis van Doug Sahm? Op Lone Star Over Texas (Coates Cat Records) van 
Deze tweede van A.A. Bondy heb ik spijtig genoeg over het hoofd gezien. Onlangs schoot de cd weer tevoorschijn, waarop Bondy vervolgens verraste met het melancholieke, droevige en intense When The Devil’s Loose (
Om 
Er zijn in 2009 nogal wat fraaie rootsplaten van eigen bodem verschenen. The Simple Life (Double Click Music/Rough Trade) van de Brabander 
Het is eind 1999 en Ryan Adams staat er alleen voor: geen platenlabel, geen band en geen liefde. Outpost Records gaat ten onder in een fusie, zodat Whiskeytown zonder label zit, terwijl drugs, drank en ruzies een einde maken Adams’ alt.countryband en het laatst opgenomen album Pneumonia op de plank blijft liggen. Tot overmaat van ramp maken traumatische familiegebeurtenissen een eind aan zijn relatie met Amy Lombardi, voor wie Adams van Raleigh, North Carolina naar New York verhuisde. Eenzaam en alleen – en koortsachtig grote aantallen liedjes 
Ook alweer opgenomen in een oude schuur (Bon Iver, The Low Anthem, Winterpills, wie weet er nog meer?). Verdraaid hip, als de muziek van de 
De eerste drie outfits zijn, zeker in combinatie met de titel Dead Man’s Music (Southern Love Records), direct duidelijk. Maar van wie is die bruine kleding op de hoes van 
Solo was 
The Party Is Over is de toepasselijke openingssong. Toepasselijk, omdat 
Tegelijk met hun eigen cd stuurden de jongens van American Aquarium ook dit Baby They Told Us We Would Rise Again (Sci Fidelity Records) van 
