Een toonhoogte. Een tempo. Zo beleeft Jack Cade de lockdown. En zo klinkt dus ook The Death Throes Of A Jaded Empire (eigen beheer) van deze Britse artiest. Met een donkere, grommende stem praatzingt hij over het verval van Engeland. Over de verlopen kustplaats waar hij opgroeide bijvoorbeeld (The Amber Lights). Cade is tot het besef gekomen dat de geschiedenis is geschreven door de winnaars. De ongemakkelijke waarheid wordt begraven of weggepoetst. Eerst ga je daar in mee, maar als je dieper graaft kom je tot andere meer…
Jon Snodgrass
Americana in de breedste zin des woords. Dat kan vaak hele saaie albums opleveren. Niet hier, broeders en zusters. The Foolish (eigen beheer) van 
Twee keer platina was er voor Shooting Rubberbands At The Stars van 
De Amerikaan 
Behoefte aan een fijn stukje indie gitaarrock met een scherpe rand? Dan is My Colors Dark (First Cold Press) een aanbevolen album. Van 
De klanken op Topaz (Loose/ Bertus) zweven als een poncho om een pirouette draaiende hippie. De heuvels van het Texaanse Dripping Springs zijn een geweldige uitvalsbasis voor glorieuze glijvluchten door de kosmos. Daar in zijn eigen studio is 
Zoals Jesus Of Cool van Nick Lowe in 1978 te pop was om voor een punkplaat door te gaan, zo is Tasjan! Tasjan! Tasjan! (New West Records/PIAS) van 
Gerry Giaimo, Frank Carillo, Len Kaczmarek en Karl Allweier wisselen elkaar af als leadgitarist op de dertien nummers die River Of Tears (eigen beheer) van 
Op 18 januari vorig jaar blies 
De Amerikaan 
Eerst was er somberte, maar met A String That Picks Up Everything (eigen beheer) wordt die gemoedstoestand grotendeels opgetild. Zodat er wat lucht ontstaat in hetgeen de 
Zoals veel meer albums bleef ook Echolocator (eigen beheer) van 
De wortels van de altcountry liggen begraven onder een dik pak sneeuw. Nogal wat bands uit de beginjaren, de term raakte in de jaren 90 in zwang, kwamen uit het noordoosten van de Verenigde Staten. Zoals The Jayhawks. De hoes van Hollywood Town Hall 
Bij de bespreking hier van het vorige album van 
Zoals op Uncle Charlie & His Dog Teddy van The Nitty Gritty Dirt Band de oude man en hond ook daadwerkelijk te horen zijn, zo is op Family Album (Locke Creek Records) van Stephen Simmons de familie present in korte geluidsfragmenten. Ze zingen, gaan in gebed, spelen een stukje gitaar; het zijn allemaal oude opnamen die tussen de schitterende liedjes van Simmons een plek hebben gevonden. Een audioversie van een fotoalbum dat al generaties in de familie meegaat, zo wordt het album omschreven. Die woorden worden helemaal 
Een op zichzelf staande, wat verlaten, vereenzaamde plaat is dit Good Morning, West Gordon uit 2004; er was een album ervoor, maar niets erna. De makers ervan, One Star Hotel, kwamen en gingen in de nacht. Opgericht in Philadelphia, Pennsylvania, door zanger, gitarist, toetsenist en componist Steve Yutzy-Burkey, die zijn band aanvankelijk Stereo Field noemt, vervolgens omdoopt tot One Star Hotel en dan de oorspronkelijke naam behoudt voor zijn eigen platenlabel.
Zin in weer iets heel anders? Iets bijzonders, maar wel degelijk een loot aan de americanaboom? En iets heel moois? Luister dan eens naar The Last Exit (Wrecking Light Records) van 
Al veel te lang hebben we geen aandacht meer besteed aan 
Het nogal ongebruikelijke woord Wandercease (High Moon Records/V2/Bertus) is de titel van het nieuwe album van 
De manier waarop 
Liefst 165 lezers van deze site leverden een lijstje met favoriete albums van 2020 in. Wij deden hetzelfde. En op andere binnen- en buitenlandse sites was er ook volop aandacht voor het beste van 2020. Dan denk je dat dus alle hoogtepunten wel aan de orde zijn geweest. Maar kijk, zelfs dan kun je nog hele mooie dingen ontdekken. Fawn (eigen beheer) van 
Servettenhouders, flessen ketchup, asbakken, een glas cola, een glas met iets sterkers, bakjes met wat er nog rest van een lunch. Of ontbijt, wie zal het zeggen. Een joch met een pet en een vrouw met sigaret. En Delbert McClinton met twee pleisters om 
January, February, March, April, May, June, July, August, September, October, November, December. Dat zijn de titels van de twaalf liedjes op The Calendar Album (eigen beheer) van 
Begin jaren 80 trachtte 
Op Oudejaarsdag kregen we een mailtje van Mike Young. Dat hij via iemand van The Snarlin’ Yarns op onze website was gewezen en of we het debuut van zijn band 
Als alle liedjes zo fraai waren uitgevoerd als opener When This Blows Over, dan was er een sterrenregen gedaald op Familiar Ground (Black Mesa Records) van 
Experimentele slaapkamer folkpop, zo noemt 
