Een spraakmakend Texaans album op een Nederlands label, dat is Dem’s Good Beeble van The Gourds. Allerlei authentieke Amerikaanse muziekstijlen zijn op unieke wijze samengebracht in een enthousiaste, aanstekelijke potpourri van liedjes, maar liefst 16 in getal. In Austin, Texas richten kernleden Kevin Russell en Jimmy Smith in 1994 The Gourds op. Ze laten zich gewillig inspireren door het Amerikaanse muzikale erfgoed, dat een melting pot van culturen is: van polka tot tex-mex; van tango tot zydeco; van country tot mountain-folk. De bezetting van de band is dienovereenkomstig: trekzak, mandoline en drums die nauwelijks een naam mogen hebben. The Gourds is een rudimentair orkestje.
Hun debuut nemen ze op in een meer…
Vijf jaar heeft het geduurd voordat er een nieuw album lag van 
Parker Millsap
Nadat 
Bobbo Byrnes
Voor Hellfire (eigen beheer) stond 
Computergeluidjes op een festival als TakeRoot? Zou zo maar kunnen met de komst van 
Nummers schrijven doet 
De laatste recensie van een album van de Amerikaanse folkzangeres 
Een verontschuldiging vooraf. Dit stukje zou wel eens uit de hand kunnen lopen. Er valt namelijk zoveel te vertellen over deze twee geweldige albums, dat het moeilijk zal zijn om dat niet te doen. Dus op het gevaar af dat deze dubbelrecensie veel en veel te lang gaat worden eerst toch even dit: wow! Wat? WOW!!! En dan nu over naar San Antonio, Texas. Wie kwam daar ook alweer vandaan? O ja, natuurlijk, wie anders, Doug Sahm, the genuine Texas groover. Oude held. En nu komt er een nieuwe held vandaan: 
De rechten van zijn liedjes brengt songschrijver 
De aarde is plat. Op de rand is een feestje gaande. In een Juke Joint at the Edge of the World (New West Records/PIAS) speelt 
Bij moderne bluegrass gaat het nogal eens om twee uitersten: heel slordig of juist uiterst virtuoos. Het uit Canada afkomstige kwartet 
Alles is hartstikke retro aan de 
Bevrijd jezelf van alle regels. Voel je vrij. Trek je niks aan van alle verwachtingspatronen. Verlos jezelf en leef. Zet al je zintuigen open en je mobiele telefoon uit. Dat is zo ongeveer de boodschap die 
De mondharmonica blaast lange lijnen langs het landschap. De trage drums sjokkend er achteraan. Deja Vu and a Blue Moon is een goeie titel voor zo’n liedje. Het gevoel het allemaal al eens eerder te hebben gehoord, dat is hier namelijk toch wel een beetje het geval. 
De organisatie heeft vier namen van veelbelovende artiesten aan de affiche toegevoegd. Op zaterdag 3 november zullen ook optreden Marlon Williams (NZ), Gold Star (US/Oos), Sarah Shook & the Disarmers (US, foto) en Darlingside (US). Kaarten a €52,50 zijn al verkrijgbaar via de 
De ritmesectie maakt sprongetjes in de lucht. Het is geen probleem voor die staande bas. De melodie doet wonderen; maakt je een beetje duizelig. Op een prettige manier. Het is prettig toeven in de Hall Of Mirrors van 
Sinds 
Het Culberson County waarover 
Laurie Gallardo van radiostation KUTX in Austin, Texas, omschreef Buckley als ‘Crazy Horse by way of Parsons and Sahm’. Geen wonder dat we die quote terugvinden op het A4’tje dat de platenmaatschappij heeft gevoegd bij het recensie-exemplaar van Las Cruces (RumBar Records/Sonic Rendezvous) van de Amerikaan 
Uit North Carolina komt het duo 
Butter (eigen beheer) is de derde soloplaat, na Oklahoma Lottery (’14) en Country Songs (’16), die 
Starry eyed and laughing is een strofe uit het laatste couplet van Bob Dylans ‘Chimes Of Freedom’ – en de naam van een Britse band die in de donkere nevelen van de rockhistorie gehuld is. Dat Starry Eyed And Laughing tot de obscuriteit is veroordeeld is eigenlijk vreemd. Want het viertal produceerde in zijn – weliswaar korte – bestaan kristalheldere popmuziek, sprankelende rock met een hang naar de laidback Westcoast-popcultuur.
Chris Stapleton is een ster, zeker naar Americana-begrippen. Maar ook daarbuiten begint hij aan bekendheid te winnen. Hij won al 5 Grammy’s en zijn album Traveller werd zelfs genomineerd voor Album van het Jaar. Daardoor wordt ook de vraag: “waar komt deze man vandaan?” steeds vaker gesteld. Dat hij in het verleden veel hits heeft geschreven voor diverse country-artiesten was al wel bekend. En dat hij lid is geweest van het bluegrass-gezelschap The Steeldrivers ook. Maar wist u ook dat hij de dragende kracht is geweest van the Jompson Brothers? In 2007 ontstond deze band in een garage toen Stapleton aan 
Rotterdam Bluegrass Festival – Sugar Mountain Presents
De Ier 
Zet de volumeknop maar een streepje omhoog voor de twee trio’s en een duo in dit overzicht. Beechwood is een overdonderend bandje van drie hopeloze twintigers uit New York. Nou ja, vergeet dat hopeloze maar, want met Inside The Flesh Hotel (Alive Natural Sound/V2) hebben ze binnen een half jaar al een tweede album uit. En dat staat vol heerlijke rock-’n-roll die alle dwarsstraten van Manhattan inslaat. En 
Met Sparrow (Warner Bros) van 
