Echo Bloom is het ambitieuze project van de Amerikaan Kyle Evans. Met Green (eigen beheer) sluit hij een trilogie af die eerder Blue en Red opleverde. Van folkpop ging het naar countryrock om uiteindelijk op dit laatste album uit te komen bij liedjes met soms behoorlijk Beatleske songstructuren. De New Yorker Kevin Salem produceerde Green en die heeft toch wel een naam op het gebied van dit soort powerpop. De meerstemmige zang op Cecil DeMille voert langs een enigszins bekende melodie, waarbij te denken valt aan My House van CSNY, maar ook meer…
De leden van 
Op zaterdag 25 augustus zal er in het Amsterdamse Bos een nieuw openlucht-festival georganiseerd gaan worden: 
De beste plaat van 2018 totnutoe komt van iemand met de welluidende naam 
Overdag sleutelt 
Ze heten 
De Canadese band 
Good Luck Charm was bijna een beetje klef, toch waardeerden we die plaat van 
Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven en vele anderen hebben Wenen op de kaart gezet als hoofdstad van de klassieke muziek. 
De Groten komen deze zomer. We zeggen het maar even zodat u eventuele vakantieplannen er nog op af kunt stemmen. Allereerst John Prine. Het is lang geleden dat hij hier nog eens was (2005), maar deze zomer is het eindelijk weer eens zover. Er ligt dan een nieuw album, The Tree Of Forgiveness, en op 10 augustus komt Prine dat laten horen in Paradiso in Amsterdam. In diezelfde uitgaansgelegenheid zal ook Steve Earle deze zomer optreden, op 15 juli, en drie dagen eerder treedt hij op in het openluchttheater Rivierenhof in Antwerpen.
Frappant is het altijd weer: dat je denkt dat je met een nieuw bandje te maken en dat het uiteindelijk iets heel anders is. 
Toen ik vorig jaar Night Thief (eigen beheer) van 
Keegan McInroe
Zang, gitaren, orgel, tamboerijn, chaos; dat is de opsomming die achter de naam van Tommy Oberon staat bij het titelnummer Tell Me All About It (ThouArt Records), waarmee deze plaat van 
Met Lionheart (Merge Records/Konkurrent) kiest 
Er worden weer echte wolven in Nederland en Belgie gesignaleerd. Hoogste tijd om hier dan ook iets van 
Het is altijd fijn als er weer een nieuw album van het Zweedse folkrock-duo 
Mark Heard is altijd een grote onbekende gebleven. Zijn dood in 1992, vanwege een falend hart, heeft de publieke opinie nauwelijks bereikt. Zijn muzikale carriere evenmin. Dat kan wellicht worden toegeschreven aan het feit dat Mark Heard een CCM-singer-songwriter was; een troubadour die zich richtte op het gelovige deel van de Amerikaanse bevolking. CCM staat voor Contemporary Christian Music; geloof speelt een dominante rol.
De muziek op Big Dark City (eigen beheer) ontstond met akoestische gitaren op de veranda van Sam Marine. Na een paar weken werken aan de arrangementen werden de nummers losgelaten in de studio. Daar ontstond iets heel anders. Muziek die hoort bij de zonnebril en het zwarte leren jack en het schaarse rode licht in een bar. Grotestadsrock. Oftewel: stampende rootsrock. Op Dawn Come And Gone wordt 
Om With All Its Thorns (Copperhead Records) van 
Na de romantische easy listening met een jazzy westerntintje van Colorado Mornings biedt Lights Of Paris (eigen beheer) van Rupert Wates thematisch wat serieuzere kost. Het draait op het album om de wreedheden van deze wereld en de desillusie die daar het gevolg van kan zijn. Het krachtige akoestische gitaarspel van Wates grijpt je bij de enkels, waardoor je geen moment de aandacht verliest. De balans op een liedje als The Balladeer ligt hem in het feit dat je altijd op hem kan rekenen. De weg is zo donker, dat je soms niet eens het midden van de weg weet 
Tachtig miljoen platen verkopen, welke musicus in de americana kan dat zeggen? 
Bij het uitverkochte optreden van the Lone Bellow in de bovenzaal van Paradiso wordt vaak woordelijk meegezongen. Waar kennen al deze mensen de hier nog relatief onbekende band eigenlijk van? Navraag na afloop leert dat dat heel divers is, via een leading tune van iTunes, van de Cayamo cruise waarop ze mee waren, van een Amerikaans online radio station. Ook zijn er mensen uit de homestate 
Tyler Childers’ album Purgatory is recent dan ook officieel in ons land uitgebracht, hoewel dit album overigens via de betere ‘platenboeren’ ook vorig jaar al te scoren was. Vorig jaar juli was Childers al een eerste keer in ons land te bewonderen, in een goed gevulde bovenzaal van Paradiso. Om de release van Purgatory extra glans te geven was de uit Kentucky (de Bluegrass state) afkomstige 