De muziek van The Jazz Butcher is zo Brits als wat. En toch misstaat veel van zijn oeuvre niet in een voornamelijk met americana gevulde platenkast. Net zoals dat bijvoorbeeld het geval is met de albums van Billy Bragg en Mekons. The Highest In The Land (Tapete Records) is een afscheid. The Jazz Butcher was een band rond de persoon Pat Fish, die vorig jaar op 63-jarige leeftijd overleed. Hij moet gevoeld hebben dat zijn einde nabij was, hij was onder behandeling voor kanker. ‘My hair’s all wrong / My time ain’t long / Fishy go to heaven, get along, get along’, zingt hij op Time. Pop, rock, postpunk, rockabilly, meer…

Verplichte aanschaf voor fans van de Amerikaanse band Calexico, dit Sinner’s Shrine (EelPie Records/CRS) van Dean Owens. De Schotse singer-songwriter nam het album in januari 2020 op in de WaveLab Studio in Tucson, Arizona. Samen met Owens trekken Joey Burns en John Convertino van Calexico verder Mexico in dan ze de laatste jaren zelf deden. Dus er komt af en toe een accordeon aan te pas en Jacob Valenzuela blaast op trompet het stuifzand van Arizona naar New Mexico, titels van prachtige liedjes waarbij als vanzelf beelden van de grens tussen Amerika en Mexico opdoemen. De stem van meer…

Yonder Boys is een trio uit Berlijn, maar de leden komen uit andere hoeken van deze aardkloot. Acid Folk (Blue Whale Records) is een afwisselende plaat waarop experiment en traditie hand in hand gaan. Op Rabbit Song kiest de viool van gast Héloïse Lefevbre de ruimte en tekent daar wilde figuren. Verder is er een banjo die door de melodie vliegt. Denk aan Sixteen Horsepower of Rose’s Pawn Shop. Mumma’s Boy is meer old-time met die samenzang. Het trio bestaat uit de Amerikaan Jason Serious (zang, gitaar, uit VS), Australiër David Stewart Ingleton (zang, banjo) en de uit Chili afkomstige Tomás Peralta (zang, meer…

Het nieuwe album van The Delines laat een verandering van decor zien. Spelen de verhalen van songschrijver Willy Vlautin, voorheen van de band Richmond Fontaine, zich doorgaans af in desolate streken in het westen van Amerika, de liedjes van The Sea Drift (El Cortez Records/Decor/V2) zijn vooral gesitueerd aan de Golfkust. Daar komt de Texaanse zangeres Amy Boone vandaan. Ze geeft de teksten van Vlautin een onderhuidse spanning mee, al is het de vraag of ze daar extra haar best voor moet doen. Ze is nog altijd herstellende van een traumatisch verkeersongeluk. Bovendien meer…

Abby Posner gooit zichzelf een reddingsboei toe met het album Kisbee Ring (eigen beheer). Ze heeft talent te over, maar hoe moet je dat alles goed kanaliseren en je er dan ook nog eens gelukkig bij voelen? De pandemie zorgde enerzijds voor verdriet en depressie, maar liet haar anderzijds ook tot het besef komen dat het gewone dagelijkse leven voldoende basis is om geluk te vinden in de kleine dingen. Posner is een singer-songwriter uit Los Angeles en een multigetalenteerde musicus. Ze speelde alles zelf in. En toch doen haar tussen pop en folk te situeren liedjes beslist niet kaal aan. Ze moet meer…

In de zomer van vorig jaar benaderde Huck Notari me om zijn nieuwe album Strange And Beautifully (eigen beheer) te recenseren. In 2014 schreef ik over het uitstekende Huck Notari And The River, een album dat daarna ook nog eens opdook in een winterse aflevering van de rubriek albumhoezen. Onder die recensie uit 2014 hangt trouwens ook nog een eerdere recensie van Highland uit 2007. Zijn nieuwste stuurde Notari eerst naar een verkeerd adres, maar kwam uiteindelijk toch op de plaats van bestemming aan. Ik moest wel 11 euro inklaringskosten voldoen bij de boekenzaak waar ze meer…

Recensie volgt nog schreef ik bij de nummer 7 van mijn jaarlijst 2021. Het duurde even en dat is echt zonde, want Patient Heart (eigen beheer) van Noah Harris kan wel wat publiciteit gebruiken. Dat vond ook Garrett T. Capps, die Harris met me in contact bracht. En wat is het weer een goede tip! Een bescheiden kerel, deze in de Amerikaanse staat Illinois opgegroeide singer-songwriter. Een website heeft hij niet, althans op dit moment kom je niet verder dan een foutmelding. Dus geven we maar een link naar zijn pagina op Bandcamp. In Chicago ontmoette hij zijn Texaanse vrouw Madison Turner en volgde meer…

Het promopraatje op een A4’tje bij het nieuwe album van Ad Vanderveen is van de Canadese muziekjournalist Jon C. Ireson. Die begint met de vergelijking met Bob Dylan en Neil Young. Daar heeft Vanderveen vrede mee. Sterker nog, het titelnummer Candle To You (SongSense/Coast To Coast) is een loflied op Dylan, Young en andere voorlopers. Wel erg braaf, dit stukje nederige toewijding van de Nederlander met Canadese roots. De kitscherige hoesfoto is helemaal erg trouwens. Gelukkig begint hij met Do What You Love en Following The Wind sterker. Op het eerste nummer met een meer…

Donald Trump wil de bestormers van het Capitool gratie verlenen als hij weer president is. Alle reden om Red, White And American Blues (It Couldn’t Happen Here) (eigen beheer) van Nathan Bell toch nog even onder de aandacht te brengen. Stond op de vijfde plaats in mijn jaarlijst over 2021. Met dit verklarende tekstje: ‘De ondertitel is een verwijzing naar het boek It Can’t Happen Here van Sinclair Lewis. De schrijver buigt zich in dat boek uit 1935 over de mogelijkheid dat het Amerikaanse volk een fascist als president zou kiezen. De verwijzing naar Trump is duidelijk.’ Het kan toch niet meer…